دسته بندی ها

طرح

نقص جدید کشف شده در اندروید تا Android O رفع نمی‎شود

 

همان‎طور که بارها گفته شده است، هیچ‎ نرم‎افزاری بدون نقص‎های خاص خود نیست و همواره هکرها راه‎هایی را می‎توانند برای نفوذ به آن‎ها پیدا کنند، خواه استفاده از یک باگ، سوءاستفاده یا یک حفره‎ی امنیتی باشد که بسته نشده است. با وجود این‎که سیستم‎عامل اندروید چندین سال عمر دارد، به نظر می‎رسد هنوز دارای نقص‎هایی بوده که شرکت امنیتی Check Point به تازگی موفق به کشف آن‎ها شده است.

این شرکت در پستی در وب‎سایت خود اعلام کرده است که موفق به کشف نقص امنیتی در اندروید شده که درها را برای بدافزارهایی که از کاربر برای برگرداندن دسترسی به سیستم باج می‎خواهند، بدافزار بانکی و بدافزارهای تبلیغاتی باز می‎کند. این اقدام به لطف ناشایست یک دسته مجوز صورت می‎گیرد که معرفی آن با اندروید مارشملو صورت گرفت تا به کاربر اجازه داده شود به صورت دستی موافقت خود را با اعطای مجوزها به یک اپلیکیشن بر روی گوشی نشان دهد. شرکت Check Point چنین گفته است:

” از آن‎جایی‎که گوگل از طبیعت مشکل‎آفرین این مجوز و خطرات ظاهری برای حریم خصوصی کاربر آگاهی یافته است، این شرکت فرآیند مجزایی که در بالا اشاره شد را برای تایید آن ایجاد کرده است. گرچه، این امر به زودی باعث ایجاد مشکلاتی شد چون این مجوز هم‎چنین مورد استفاده‎ی اپلیکیشن‎های سالم همانند با فیس‎بوک قرار می‎گیرد که به آن برای قابلیت گفتگوی مسنجر خود نیاز دارد. از آن‎جایی‎که اکثر کاربران قادر به تایید دستی این مجوز نخواهند بود، چنین اپلیکیشن‎هایی می‎توانند به واسطه‎ی آن آسیب‎ ببینند.

به عنوان یک راه‎حل موقتی، گوگل از یک بسته‎ی امنیتی در نسخه‎ی ۶٫۰٫۱ اندروید استفاده کرده است که به اپلیکیشن پلی‎استور اجازه می‎دهد مجوزهای زمان اجرایی (run-time) را اعطا کند که سپس به منظور بخشیدن مجوز SYSTEM_ALERT_WINDOW به اپلیکیشن‎های نصب شده از این اپ‎استور استفاده می‎شود. به عبارت دیگر اپلیکیشن مخربی که مستقیما از اپ‎استور دانلود خواهد شد مستقیما این مجوز خطرناک را به دست می‎آورد.”

حال خبرهای خوب این است که ظاهرا گوگل موفق شده به این نقص امنیتی در آپدیت در پیش‎روی اندروید O رسیدگی کند، اما از طرف دیگر اخبار ناگوار این است که کاربران تا به‎روزرسانی بعدی برای رفع این مشکل بایستی صبر کنند. مگر این‎که گوگل زودتر تصمیم به رفع آن بگیرد، که البته ما مطمئن نیستیم این اتفاق رخ دهد. گرچه در حال حاضر به کاربران توصیه می‎شود از نصب اپلیکیشن‎های مشکوک اگر می‎خواهند جلوی آلودگی دستگاه خود به بدافزارها را بگیرند، خودداری کنند.

لينک کوتاه:http://tech-news.ir/?p=67124

آیا برای سالم نگه داشتن باتری، نیازی به تخلیه شارژ دوره‌ای آن است؟

 

این روزها با وقوع چندین حادثه ی آتش سوزی باتری اسمارت فون ها، تحقیقات در این زمینه افزایش یافته است. امروز در بهترین ها در زمین در قالب این مطلب می خواهیم به یک پرسش بزرگ بپردازیم که آیا نیازی به تخلیه ی شارژ دوره ای باتری تلفن های همراه برای اجرایی نگه داشتن آنها است یا خیر. با ما همراه باشید.

پرسش این سوال با کمک دنیل آبراهام، یک متخصص باتری لیتیون یون از آزمایشگاه ملی آرگون در شیکاگو داده شده است. وی می گوید:

تلفن های امروزی (و لپ تاپ ها) حاوی باتری های لیتیوم-یون هستند که نیازی به تخلیه ی شارژ دوره ای جهت اجرایی نگه داشتن ندارند. توصیه ی “تخلیه ی دوره ای” مربوط به انواع قدیمی تر باتری ها مانند باتری های قابل شارژ مجدد هیبریدی نیکل-کادمیم و نیکیل-فلز بوده است. در باتری های فوق، یک “اثر حافظه” وجود دارد که در صورت عدم تخلیه ی شارژ دوره ای موجب می شود شارژ کمتری را در خود نگه دارند. اما این ویژگی در مورد باتری های لیتیوم-یون صدق نمی کند.

برای درک بهتر این موضوع شاید بهتر است نحوه ی کار باتری های قابل شارژ مجدد لیتیوم-یون را توضیح دهیم.

یک سلول باتری قابل شارژ مجدد حاوی چهار مولفه ی اصلی است: یک کاتد مثبت، یک آند منفی، یک الکترولیت که اجازه ی جریان لیتیوم یون ها میان آنها را می دهد، و یک عایق که به صورت فیزیکی الکترودها را به منظور محافظت از اتصال کوتاه، جدا می نماید.

زمانی که باتری را شارژ نمایید، جریان ناشی از پریز برق لیتیوم ها را وادار به حرکت از سمت کاتد به آند می کند. این عمل انرژی الکتریکی پریز برق را به انرژی شیمیایی ذخیره شده تبدیل می نماید. زمانی که باتری را از پریز برق جدا و شروع به استفاده از آن کنید، لیتیوم یون ها به سمت کاتد بازمی گردند؛ و انرژی شیمیایی ذخیره شده به جریانی از الکترون ها برای تامین انرژی دستگاه مورد نظر تبدیل می شود.

در سلول های تجاری لیتیوم-یون، گرافیت معمولا مولفه ی فعال موجود در آند است. لیتیوم یون ها خود را میان صفحات گرافن مرتب کرده که موجب انبساط و انقباض آنها می شود. مولفه ی فعال در کاتد معمولا لیتیوم اکسید یا ذرات فسفات هستند. زمانی که سلول شارژ می شود، لیتیوم یون ها از این ذرات جدا می شوند یا در حین دشارژ در آنها قرار می گیرند.

این فرایند استخراج و تعبیه ی لیتیوم که اینترکالیشن نامیده می شود، معمولا ساختار کریستالی ذرات میزبان کاتد یا آند را تغییر نمی دهد. در موقعیت های ایده آل، فرایند درج و جداسازی لیتیوم صددرصد برگشت پذیر است؛ اما در واقعیت برخی از لیتیوم یون ها در واکنش های ناخواسته ای از دست رفته و عملکرد باتری سلولی به تدریج کاهش می یابد.

اثر حافظه در سلول NiCd به شکل گیری و رشد کریستال های کادمیم هیدروکسید در صورت کاملا شارژ نگه داشتن سلول برای مدت زمان طولانی، نسبت داده شده است. دشارژهای دوره ای موجب می شوند کریستال ها اندازه ی اولیه ی خود را حفظ کرده و اغلب این عمل عملکرد سلول را نیز متناسب نگه می دارد. سلول های تجاری لیتیوم-یون فعلی مبتنی بر شیمی اینترکالیشن بوده و به این ترتیب چنین حالت شکل گیری و رشد کریستالی را از خود نشان نمی دهد.

با این حال، پژوهشگران آزمایشگاه های تحقیقاتی در سراسر جهان مشغول فعالیت بر روی شیمی جایگزینی هستند که بتواند انرژی و تراکم قدرت سلول های باتری را افزایش دهد. برخی از این سلول ها مبتنی بر فرایند “تبدیل” به جای فرایند اینترکالیشن هستند. ساختار های کریستالی جدید در طول واکنش تبدیل تشکیل می شوند. هنوز نمی دانیم آیا این سلول های آینده نیازی به تخلیه ی شارژ دوره ای دارند یا خیر.