دسته بندی ها

سیارات شبه زمینی شاید خیلی شبیه زمین نباشند

چه زمانی یک سیاره ی شبه زمینی، شبیه زمین نیست؟ این پرسش، مبنای جستجوی حیات در محیط های فراتر از سیاره ی خورشیدی ما است و گروهی از دانشمندان با استفاده از داده های تلسکوپ نقشه برداری آسمانی دیجیتال اسلون (SDSS) برای پرده برداری از برخی ابهامات این پروژه گام برداشته اند. با نگاهی به ترکیب سیارات فراخورشیدی، دانشمندان به این نتیجه رسیده که برخی از سیارات کاندید شبه زمینی شاید به اندازه ای که تصور می شود، زیست پذیر نباشند. با ما در بهترین ها در زمین همراه باشید.

دانشمندان فضایی اغلب عنوان کرده اند که کهکشکان نتیجه ی همکاری گروهی از سیارات مانند زمین است که نمونه هایی از حیات را در خود دارا می باشند. با این حال منظور اخترشناسان از واژه ی “شبه زمینی”، فراسیاراتی است که به اندازه ی کافی کوچک بوده تا جسم سنگی به خود بگیرند و تبدیل به غول های گازی نشوند، و همچنین دمای سطحی این سیارات به اندازه ای باشد که بتوانند آب مایع را نگه دارند.

این شروع خوبی است، اما اگر واقعا در پی سیاره ای زیست پذیر هستیم باید تمامی متغیرهای دیگر مورد نیاز را نیز در نظر داشته باشیم. این متغیرها شامل عمر سیاره، وجود میدان مغناطیسی، وجود آب در سیاره و مواردی از این دست می باشند. یکی از مهم ترین مسائلی که دانشمندان دانشگاه آریزونا و چند موسسه ی دیگر در پی کشف آن هستند، ساختار شیمیایی این کاندیدهای شبه زمینی می باشد.

دانشمندان با تحلیل های طیفی زیر قرمز نزدیک با استفاده از طیف نگار آزمایشات ارزیابی کهکشان رصدخانه ی آپاچی پوینت در نیومکزیکو برای SDSS، به بررسی عناصر موجود در ستاره هایی که فراسیارات حول آنها می چرخند پرداخته با این فرض که عناصر ستاره ای بازتابی از ترکیب سیارات باشند.

این گروه سپس نتایج SDSS را با سیارات شبه زمینی کاندیدی که توسط تلسکوپ فضایی کپلر کشف شده بودند، بررسی و مقایسه کرده است. در انتها، این گروه توجه خود را به ستاره های Kepler 102 که تیره تر از خورشید بوده و دارای پنج سیاره ی شناخته شده است و همچنین Kepler 407 که در جرم بیشتر شبیه خورشید بوده و دارای دو سیاره ی مشخص است – یکی از این سیارات حدود سه برابر جرم زمین می باشد – معطوف کرده اند.

این گروه با استفاده از داده های اخیر متوجه شد سیاره ی شبه زمینی در حال چرخش به دور کپلر ۱۰۲ – که آنها آن را Olive نامیده اند – در ترکیبی خود بیشتر شبیه به زمین بوده و مانند دنیای ما غنی از الیوین در پوسته ی خود است. در طرف دیگر سیاره ی کپلر ۴۰۷ – که Janet نامیده شده – در داشتن گارنت غنی تر است.

این بدان معناست که Janet فقط یک سنگ جواهر بزرگ به شمار نمی رود بلکه می تواند کاندید ضعیفی برای وجود حیات باشد. زیرا گارنت ماده ی معدنی مقاوم تری نسبت به الیوین بوده و ضخامت پوسته در گارنت آماده ی جاری شدن نمی باشد. این بدان معناست که جنت در طول بیشتر عمر خود قادر به مقاومت تکتونیک صفحه ای نبوده و تکتونیک صفحه ای نقش مهمی در زیست پذیر شدن زمین ما داشته است.

بدون بازیابی ثابت پوسته به صورت ذوب شدن درونی و سپس خارج شدن از آتشفشان ها، اتمسفر قادر به ایجاد محیطی برای حیات نمی باشد. مهم تر اینکه بدون تکتونیک صفحه ای، میدان مغناطیسی زمین برای مقاومت در برابر بادهای خورشیدی به اندازه ی کافی قوی نخواهد بود.

بر اساس گزارش های این گروه، گام بعدی بسط این تحقیق به تمامی ستاره های با سیارات کوچک در SDSS است تا درک وسیع تری از ترکیب فراسیارات بدست آید. این پژوهش در نشست جامعه ی اخترشناسی امریکا (AAS) در تگزاس ارائه شده است.

درباره نویسنده

a_marko@yahoo.com

مطلب مرتبط

ارسال نظر

نمایش نام

پست الکترونیک

عنوان

پیام